Γονεϊκότητα: Η μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής

Στη ζωή μας, υπάρχουν ορισμένα «ορόσημα» που η κοινωνία παρουσιάζει ως προδιαγεγραμμένα. Η απόκτηση παιδιών είναι ίσως το κυριότερο. Αντιμετωπίζεται σαν το επόμενο φυσικό βήμα, μια κοινωνική προσδοκία ή ακόμα και ένα «τεστ χαρακτήρα» που πρέπει να περάσουμε για να θεωρηθούμε ολοκληρωμένοι.

Όμως η πραγματικότητα είναι ότι η γονεϊκότητα δεν είναι ούτε υποχρέωση, ούτε διαγωνισμός ηθικής. Είναι ένα απαιτητικό λειτούργημα.

Γονιός σημαίνει, κατά βάση, μια εθελούσια μετατόπιση του Εγώ. Είναι η συνειδητή απόφαση να τοποθετήσεις τις ανάγκες ενός άλλου ανθρώπου στο επίκεντρο της ύπαρξής σου για πολλά, πολλά χρόνια.

Αυτό το λειτούργημα δεν απαιτεί απλώς αγάπη· απαιτεί αρετές που δοκιμάζονται καθημερινά στην πράξη:

• Υπομονή: Να μπορείς να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου στις 3 τα ξημερώματα, όταν το μωρό κλαίει χωρίς προφανή λόγο, ή όταν ο έφηβος γιος ή η κόρη σου δοκιμάζει τα όριά σου.
• Ανθεκτικότητα: Η ικανότητα να διαχειρίζεσαι την ψυχική και σωματική κούραση, τις ανατροπές της καθημερινότητας και το μόνιμο άγχος για το μέλλον ενός άλλου ανθρώπου.
• Αυταπάρνηση: Η συνειδητοποίηση ότι οι δικές σου ανάγκες για ύπνο, καριέρα, διασκέδαση ή προσωπικό χρόνο θα μπουν, αναπόφευκτα, σε δεύτερη μοίρα για ένα μεγάλο διάστημα.

Ένα απλό παράδειγμα: Ένας άνθρωπος χωρίς οικογενειακές δεσμεύσεις μπορεί να δεχτεί μια ξαφνική μετάθεση στο εξωτερικό μέσα σε μια εβδομάδα. Για έναν γονιό, η ίδια απόφαση απαιτεί την προσεκτική στάθμιση δεκάδων παραγόντων: Υπάρχουν καλά σχολεία εκεί; Πώς θα επηρεαστεί η ψυχολογία του παιδιού αν αποχωριστεί τους φίλους του; Το κέντρο βάρους έχει αλλάξει οριστικά.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, χρειάζεται να αλλάξουμε τον τρόπο που προσεγγίζουμε αυτό το θέμα. Η πιο ώριμη και υπεύθυνη ερώτηση που μπορεί να θέσει ένας άνθρωπος στον εαυτό του δεν είναι το «Μήπως πρέπει να κάνω παιδί επειδή έτσι συνηθίζεται;» ή «Τι θα πει ο κόσμος;».

Η ουσιαστική ερώτηση είναι μία: «Είναι αυτή η επιλογή αληθινά σωστή για μένα και για το παιδί που θα έρθει στον κόσμο;»

 «Αν θες το παιδί σου να περπατάει με ασφάλεια στους δρόμους, πρέπει πρώτα εσύ να στρώσεις τον δρόμο με το δικό σου παράδειγμα.»

(Λατινικό γνωμικό)

Το να επιλέξει κανείς συνειδητά να μην γίνει γονιός, επειδή αναγνωρίζει ότι δεν έχει τα ψυχικά αποθέματα, τον χρόνο ή την επιθυμία να αφοσιωθεί σε αυτόν τον ρόλο, δεν είναι δείγμα εγωισμού. Αντίθετα, είναι μια πράξη βαθιάς αυτογνωσίας και σεβασμού προς την ίδια τη ζωή. Ανώριμο δεν είναι το να μην κάνεις παιδιά· ανώριμο είναι να τα φέρνεις στον κόσμο για να γεμίσεις δικά σου κενά ή για να εκπληρώσεις τα «θέλω» των άλλων.

Η γονεϊκότητα είναι ένα υπέροχο, αλλά ταυτόχρονα και το πιο δύσκολο ταξίδι. Δεν υπάρχουν εγχειρίδια χρήσης, ούτε εγγυήσεις επιτυχίας. Όπως είχε πει και ο αρχαίος φιλόσοφος  Δημόκριτος: «Η ανατροφή των παιδιών είναι βαρύ πράγμα· η επιτυχία είναι γεμάτη αγωνία και κόπο, ενώ η αποτυχία ξεπερνά κάθε άλλη λύπη».

Ας σταματήσουμε, λοιπόν, να αντιμετωπίζουμε τη δημιουργία οικογένειας ως ένα ακόμη κουτάκι που πρέπει να τσεκάρουμε στη ζωή μας. Ας την αντιμετωπίσουμε ως αυτό που πραγματικά είναι: μια ελεύθερη, βαθιά προσωπική επιλογή. Μόνο όταν μπαίνεις σε αυτό το μονοπάτι επειδή το λαχταρά η ψυχή σου -και όχι επειδή στο επέβαλε η παράδοση- μπορείς να βρεις τη δύναμη να γίνεις το ασφαλές λιμάνι που χρειάζεται κάθε νέα ζωή.

Επιμέλεια κειμένου: Συντακτική ομάδα Α.Λ.Π.

Η γονεϊκότητα δεν είναι υποχρέωση, αλλά μια βαθιά συνειδητή επιλογή.

Μάθε πώς να χτίζεις μια σχέση ασφάλειας, κατανόησης και ουσιαστικής σύνδεσης με το παιδί σου, μέσα από το πρόγραμμα «Η τέχνη της Γονεϊκότητας»,

κάνοντας κλικ εδώ!