Διάλεξε τον πόνο σου αλλιώς θα σε διαλέξει αυτός…

Ο πόνος είναι αναπόφευκτος. Δεν κάνει διακρίσεις, δεν ζητά άδεια, δεν καθυστερεί. Είναι παρών στη ζωή όλων μας. Κι όμως, αυτό που παρεξηγούμε είναι η φύση του. Γιατί ο πόνος δεν είναι πάντα εχθρός. Δεν είναι πάντα ταλαιπωρία. Μερικές φορές, είναι ο πιο σπουδαίος δάσκαλος που θα συναντήσουμε ποτέ.

Η ζωή δεν μας ρωτά αν θέλουμε να πονέσουμε. Μας δίνει όμως κάτι πολύ πιο πολύτιμο: την επιλογή του πώς θα πονέσουμε.

Δύο είδη πόνου, μία επιλογή

Μπορείς να επιλέξεις τον πόνο της προσπάθειας ή να βιώσεις τον πόνο της αδράνειας. Μπορείς να σηκωθείς νωρίς για να τρέξεις, να ιδρώσεις, να πιεστείς – και να νιώσεις εκείνο το γνώριμο κάψιμο στους μύες σου. Ή μπορείς να αποφύγεις αυτή τη δυσκολία και, με τον καιρό, να έρθεις αντιμέτωπος με έναν διαφορετικό πόνο: την αδυναμία, την κόπωση, την επιδείνωση του σώματός σου. Και οι δύο δρόμοι έχουν πόνο. Ο ένας όμως χτίζει. Ο άλλος διαβρώνει.

Το ίδιο ισχύει και στις σχέσεις. Ο πόνος της ευαλωτότητας, να ανοιχτείς, να εκτεθείς, να ρισκάρεις την απόρριψη, είναι αληθινός και τρομακτικός. Όμως η αποφυγή του φέρνει έναν άλλο πόνο, βαθύτερο: τη μοναξιά. Το να κρατάς αποστάσεις μπορεί να σε προστατεύει προσωρινά, αλλά σε απομακρύνει από αυτό που χρειάζεσαι, τη σύνδεση.

Στην εργασία επίσης, η επιλογή είναι εξίσου ξεκάθαρη. Ο πόνος της πειθαρχίας, της επιμονής, των αποτυχιών που σε διαμορφώνουν, έρχεται αντιμέτωπος με τον πόνο της αβεβαιότητας, της οικονομικής πίεσης ή της ανεκπλήρωτης προσδοκίας. «Ιδρώτας τώρα ή τύψεις αργότερα», λέει ένα παλιό ρητό.

Ακόμη και στη γνώση, ο πόνος έχει ρόλο. Η μάθηση απαιτεί ταπείνωση, να παραδεχτείς ότι δεν ξέρεις, να κάνεις λάθη, να μάθεις, να διορθωθείς. Είναι άβολο. Αλλά η άρνηση αυτού του πόνου οδηγεί σε έναν άλλο: λάθος επιλογές, περιορισμένες δυνατότητες, επαναλαμβανόμενα αδιέξοδα.

Ο πόνος που αξίζει

Ο πόνος είναι παντού. Είναι συνεχής. Δεν μπορούμε να τον εξαλείψουμε. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να τον νοηματοδοτήσουμε.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι «πώς θα αποφύγω τον πόνο;» αλλά «ποιος πόνος αξίζει;». Ποιος πόνος σε φέρνει πιο κοντά σε αυτό που θέλεις να γίνεις; Ποιος πόνος σε εξελίσσει, σε δυναμώνει, σε κινητοποιεί;

Η ζωή θα συνεχίσει να σου προσφέρει επιλογές, κι αν δεν αποφασίσεις εσύ συνειδητά, θα αποφασίσει εκείνη για σένα.

Διάλεξε, λοιπόν, τον πόνο σου. Με επίγνωση, με θάρρος, με προοπτική. Γιατί μέσα από αυτή την επιλογή, δεν καθορίζεις απλώς τι θα υπομείνεις — καθορίζεις ποιος θα γίνεις.

Επιμέλεια κειμένου: Συντακτική ομάδα Α.Λ.Π.

——————————————————————————————————————–

Κάθε επιλογή έχει τον πόνο της – εσύ διάλεξε αυτόν που σε οδηγεί στην ευτυχία.

Μάθε το πώς, από 4 κορυφαίους ειδικούς,

κάνοντας κλικ εδώ!