Έχεις το «σύνδρομο του απατεώνα» ή μήπως είσαι  πράγματι απατεώνας

Το «σύνδρομο του απατεώνα» συνήθως περιγράφεται ως μια ψευδής αίσθηση ανεπάρκειας. Τι γίνεται όμως όταν η αμφιβολία σου δεν είναι εντελώς αβάσιμη; Όταν μέσα σου ξέρεις ότι υπάρχουν κενά, ότι δεν κατέχεις πλήρως αυτό που ανέλαβες, ότι έχεις προχωρήσει πιο γρήγορα από όσο έχεις προλάβει για να χτίσεις τις βάσεις σου;

Εκεί ακριβώς κρύβεται μια βαθιά, άβολη αλήθεια: μερικές φορές δεν νιώθεις σαν απατεώνας επειδή είσαι ανασφαλής – αλλά επειδή είσαι ειλικρινής. Και αυτή η ειλικρίνεια είναι η αρχή της εξέλιξης.

Υπάρχουν δύο είδη “απατεώνων”: εκείνοι που είναι ικανοί αλλά δεν το πιστεύουν, και εκείνοι που δεν είναι ακόμα επαρκείς, αλλά προσπαθούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Το πρόβλημα είναι ότι συχνά αντιμετωπίζουμε και τις δύο περιπτώσεις με τον ίδιο τρόπο: λέγοντας “πίστεψε στον εαυτό σου”.

Αλλά η τυφλή αυτοπεποίθηση δεν είναι πάντα η απάντηση. «Η αυτοπεποίθηση χωρίς ικανότητα είναι αυταπάτη. Η αμφιβολία με επίγνωση είναι σοφία.»

Σε μια κοινωνία που επιβραβεύει τη σιγουριά, το να πεις “δεν ξέρω αρκετά” δεν είναι αποδεκτό. Κι όμως, είναι η πιο δυνατή δήλωση εξέλιξης.

Αντί να παλεύεις με το συναίσθημα “δεν είμαι αρκετός”, μπορείς να στραφείς στο γεγονός: σε τι ακριβώς δεν είμαι ακόμα αρκετά καλός; Αυτή η μικρή αλλαγή οπτικής αλλάζει τα πάντα.

Η επάρκεια δεν έρχεται πριν ξεκινήσεις – έρχεται επειδή ξεκίνησες χωρίς να είσαι έτοιμος. Αυτό σημαίνει ότι, ναι: μπορεί να είσαι “ανεπαρκής” σήμερα, αλλά αυτό είναι προσωρινό, αν επιλέξεις συνειδητά να εξελιχθείς. «Δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός για να ξεκινήσεις – αλλά χρειάζεται να ξεκινήσεις για να γίνεις ειδικός.»

Το να παραδεχτείς την ανεπάρκειά σου μπορεί να οδηγήσει σε δύο δρόμους:

1. Παραίτηση → “δεν το έχω, άρα σταματάω”

2. Εξέλιξη → “δεν το έχω ακόμα, άρα μαθαίνω”

Η διαφορά βρίσκεται σε μία λέξη: στο…ακόμα.

Ίσως η πιο ώριμη στάση δεν είναι να πείσεις τον εαυτό σου ότι είσαι ήδη αρκετός.

Αλλά να πεις: «Δεν είμαι ακόμα αρκετός – και γι’ αυτό ακριβώς αξίζει να συνεχίσω.»

Ο πραγματικός “απατεώνας” δεν είναι αυτός που δεν ξέρει. Είναι αυτός που δεν θέλει να μάθει.

Επιμέλεια κειμένου: Συντακτική ομάδα Α.Λ.Π.

———————————————————————————————————–

Η πραγματική εξέλιξη ξεκινά όταν κατανοούμε βαθύτερα τον εαυτό μας.

Ανακάλυψε πώς η προσωπικότητα επηρεάζει τον τρόπο που σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε και σχετιζόμαστε με τους άλλους, μέσα από το Masterclass «Η ψυχολογία της προσωπικότητας»,

 

κάνοντας κλικ εδώ!