Μην αφήνετε τον φόβο να αποφασίζει για εσάς

Μερικές φορές, ο κόσμος-οι άνθρωποι, οι συνθήκες, ακόμη και οι ίδιες μας οι σκέψεις- μας ψιθυρίζουν να μείνουμε μικροί. Να μη διεκδικήσουμε, να μη ρισκάρουμε, να μη σηκώσουμε κεφάλι. Μας λένε πως «δεν είναι η ώρα», πως «δεν είμαστε έτοιμοι», πως «δεν αλλάζουν τα πράγματα». Κι όμως, η ιστορία της ανθρώπινης εξέλιξης γράφτηκε πάντα από εκείνους που αρνήθηκαν να ακούσουν αυτές τις φωνές.

Μερικές φορές, θάρρος δεν είναι να κάνεις κάτι εντυπωσιακό. Είναι απλώς να πεις «όχι» στον φόβο. Να αρνηθείς να συρρικνωθείς για να νιώσουν άλλοι άνετα. Να σταθείς όρθιος όταν όλα γύρω σου σε σπρώχνουν να σκύψεις. Όπως έλεγε και ο Επίκτητος, «δεν μας ταράζουν τα πράγματα, αλλά οι απόψεις που έχουμε γι’ αυτά». Το πραγματικό εμπόδιο συχνά δεν είναι έξω μας, αλλά μέσα μας.

Το τέλος που γίνεται αρχή

Σκέψου έναν άνθρωπο που χάνει τη δουλειά του μετά από χρόνια. Στην αρχή μοιάζει με τέλος. Κι όμως, για πολλούς υπήρξε η αρχή μιας νέας πορείας: μιας επιχείρησης, μιας αλλαγής καριέρας, μιας ζωής πιο κοντά σε αυτό που πραγματικά ήθελαν. Το πρόβλημα δεν εξαφανίστηκε· αντιμετωπίστηκε. Και αυτό έκανε όλη τη διαφορά.

Δεν υπάρχει τίποτα που δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε, δεν υπάρχει πρόβλημα που δεν μπορούμε να λύσουμε – όχι επειδή είμαστε παντοδύναμοι – αλλά επειδή είμαστε προσαρμοστικοί. Ο άνθρωπος έχει ένα μοναδικό χάρισμα: μαθαίνει, αντέχει και εξελίσσεται. «Στα δύσκολα φαίνεται ο χαρακτήρας», λέει ο λαός, και δεν έχει άδικο. Οι δυσκολίες δεν έρχονται για να μας σπάσουν, αλλά για να μας αποκαλύψουν.

Όταν ο φόβος δεν αποφασίζει

Ακόμη και οι αποτυχίες έχουν κάτι να μας διδάξουν. Κάθε λάθος είναι ένας δάσκαλος χωρίς ευγένεια, αλλά με αλήθεια. Αντί να ρωτάμε «γιατί σε μένα;», ίσως αξίζει να ρωτήσουμε «τι μπορώ να χτίσω από αυτό;». Γιατί η δύναμη δεν γεννιέται στην άνεση, αλλά στη δοκιμασία.

Σε έναν κόσμο που συχνά μας θέλει σιωπηλούς και μικρούς, η μεγαλύτερη επανάσταση είναι να μεγαλώνουμε. Να πιστεύουμε στον εαυτό μας όταν κανείς άλλος δεν το κάνει. Να θυμόμαστε πως το μέτρο της ζωής δεν είναι η απουσία προβλημάτων, αλλά η παρουσία νοήματος. Και όπως λέει ένα παλιό σοφό ρητό: «Το καράβι είναι ασφαλές στο λιμάνι, αλλά δεν φτιάχτηκε γι’ αυτό».

Ας τολμήσουμε, λοιπόν. Όχι επειδή δεν φοβόμαστε, αλλά επειδή αρνούμαστε να αφήσουμε τον φόβο να αποφασίζει για εμάς.

Επιμέλεια κειμένου: Συντακτική ομάδα Α.Λ.Π.

Ο φόβος δεν είναι πάντα το τέλος. Μπορεί να γίνει η αρχή για κάτι πιο ουσιαστικό.

Μάθε πώς να τον ακούς και να τον μεταμορφώνεις, μέσα από το νέο μας πρόγραμμα «Όταν η ψυχή μιλάει για τη ζωή μας»,

κάνοντας κλικ εδώ.